Arbitraż modeli: orkiestracja systemów wielomodelowych w produkcji
Wybór między modelami publicznymi Tier-1, własnym tuningiem a prywatnymi instalacjami open-source w branżach regulowanych. Wnioski o latencji i kosztach.
FIG. 01 Hudson Group architectural analysis and deployment trajectory.
Poleganie na jednym modelu AI dla wszystkich zadań to błąd architektoniczny. Zadania w korporacjach mają różne wymagania: jedne wymagają głębokiego wnioskowania, inne niskiej latencji, a jeszcze inne podlegają restrykcyjnym prawom lokalizacji danych.
Rozwiązaniem jest Arbitraż Modeli — warstwa orkiestracji, która kieruje zadania dynamicznie do najbardziej opłacalnego i zgodnego z przepisami modelu.
LEKCJA 04 — INFRASTRUKTURA
Orkiestracja routingu w systemach
W jednym z wdrożeń dla sektora energetycznego skierowaliśmy analizę danych SCADA do lokalnego modelu open-source, co zapewniło prywatność i brak kosztów transferu sieciowego. Gdy system wykrywał anomalie, orkiestrator przekazywał zadanie do prywatnej instancji modelu Tier-1. Obniżyło to koszty o 52% i zmniejszyło opóźnienia o 68%.
Zarządzanie tym systemem wymaga dynamicznej bramki klasyfikacyjnej. Każde zapytanie jest najpierw analizowane przez lekki model lokalny. Ocenia on stopień skomplikowania zadania. Proste zadania, takie jak ekstrakcja tekstu, są wykonywane lokalnie. Bardziej złożone zadania trafiają do zaawansowanych modeli Tier-1.
Dodatkowo arbitraż modeli chroni przed uzależnieniem od dostawców. W przypadku awarii u jednego dostawcy lub zmiany jego cennika, system routingu automatycznie zmienia wagi i kieruje ruch do alternatywnych modeli. Dzięki temu infrastruktura pozostaje elastyczna i zoptymalizowana pod kątem kosztów.
Marcus kieruje projektami audytów i wdrożeń w firmach z sektora TMT i bankowości w Szwajcarii, Polsce i krajach UE. Specjalizuje się w architekturach zamkniętej pętli.